![](https://fotofaktory.pl/wp-content/uploads/2020/09/sztuka_1599664745.jpg)
Nierozerwalnie kojarzy się nam z nauka mi ścisłymi, lub społecznymi. Mało kto jest świadom istnienia publikacji naukowych w tematyce sztuki.
Każdy kto jest poważniej zainteresowany tym tematem wie, że istnieją takie pozycje.
Dlaczego są pisane? Komu i w jakich sytuacjach są potrzebne? I chyba najważniejsze pytanie do rozważenia – o czym traktują?
Definicja
Aby odpowiedzieć na wyżej postawione pytania musimy najpierw wyjaśnić czym jest literatura naukowa.
Jest to gatunek literacki, klasyfikujący książki z wyspecjalizowaną treścią odnośnie wybranej dziedziny nauki. Część ma wysoce specjalistyczny charakter, w wyniku czego tylko konkretna grupa odbiorców je rozumie.
Dodatkowo literatura naukowa musi spełniać kilka kryteriów :
– artykuły naukowe przed wydaniem muszą być poddana stosownej korekcie i recenzji,
– opisują badania i wnioski autora lub jego zespołu,
– zbierają i porównują wnioski z badań w podobnej tematyce, aby usystematyzować dany obszar wiedzy,
– korespondują lub polemizują z wcześniejszymi pozycjami w danej dziedzinie,
– jest skrupulatna i dokładna,
– stanowi źródło wiedzy naukowej.
W jakim celu powstają publikacje naukowe w temacie sztuki?
O sztuce, zwłaszcza nowoczesnej, powstaje wiele stereotypów. Przykładowo, że artysta nie musi posiadać żadnej wiedzy, że musi mieć szczęście lub znajomości, aby zaistnieć, że sztuka to nie może być praca, a zwłaszcza nie poważna praca naukowa.
Te i wiele innych stereotypów na temat sztuki należy włożyć między bajki. Prawda jest taka, że artyści, krytycy i inne osoby w tym okręgu muszą być dobrze wykształcone. Konieczne jest by znali historię, rozróżniali techniki plastyczne, materiały, znali portfolio największych artystów czasów minionych i współczesnych, biograficzne fakty, ceny dzieł oraz ich wartość dla sztuki, historii, kraju czy narodu, szeroką symbolikę i wiele innych elementów.
Sztuka jest więc dziedziną, w której niezbędna staje się wszelka literatura naukowa – zobacz maruszyna.org.pl.
Komu potrzebne są publikacje naukowe o sztuce?
Na to pytanie można ogólnie odpowiedzieć, że kręgom artystycznym. Jednak to dość duże uogólnienie, które na dodatek pomniejsza grupę odbiorców tej literatury. Jest ona pomocna, a nawet niezbędna wielu osobom.
Studentom, którzy muszą przygotować się do egzaminów. Doktorom i profesorom na uniwersytetach którzy ciągle rozwijają swoje umiejętności i wiedzę. Historykom sztuki, starającym się ustalić cel, znaczenie, technikę lub autentyczność danego obiektu. Konserwatorom sztuki, którzy muszą mieć umiejętności, wiedzieć jak określić technikę, jaką było wykonane dzieło, co przedstawiało, jak je odnowić, by go nie uszkodzić. Kustosze muzeum, muszą dbać o eksponaty muzealne, określać ich autentyczność. Krytycy muszący znać historię aby dobrze interpretować współczesne dzieła, również bazują na literaturze naukowej. Także artyści, by móc tworzyć reinterpretacje dzieł, bądź odwołania do dawnych mistrzów, muszą mieć pewną wiedzę naukową.
Jest też wiele innych profesji, które wymagają dużego zasobu wiedzy na dany temat.
Na jakie tematy pisane są prace naukowe?
Literatura naukowa o sztuce jest bardzo bogata, jeśli chodzi o ilość możliwych obszarów badań. Sama lista publikacji na temat technik malarskich, rozwoju malarstwa w ciągu wieków, zmian, zachodzących w głównych nurtach, czy inspiracjach malarzy jest bardzo pokaźna. A to dopiero początek, gdyż sztuka to także rzeźba, architektura, taniec, muzyka, przedstawienie teatralne. Niektórzy za sztukę uważają również architekturę zieleni, co może wydawać się dziwne, ale wystarczy spojrzeć na Wersal lub bliższy nam Wilanów.
Oprócz badaniu przeszłości publikacje naukowe traktują także o współczesności, o zmianach jakie doprowadziły sztukę do abstrakcji, nowoczesnych instalacji artystycznych, wydarzeń, które zwracają uwagę całego świata poziomem odwagi, abstrakcji, czy ocierające się nawet o szokujące, odrzucające, dzieła – choćby „Piramida zwierząt”, instalacja złożona z wypchanych zwierząt, ilustrujących baśń o „Czterech muzykantach z Bremy”.